I jakoś tak ciężej o wartość chwil nam się oddycha.

Ostatnio dużo rozmyślam i co raz bardziej głupie się w tym co robię. Miotam się ze swoimi uczuciami bo na tobie nie mogę ich wyładować. Najgorsze jest to że coraz bardziej uświadamiam sobie że jestem słaba i w tej mojej słabości widzę że nie dam rady, bo jestem tchórzem. Jak myślę o tej szkole, nauce, wymaganiach i wszystkim to jakoś mam tak dość. Tak się cieszyłam  że dostałam się do tego liceum tym czasem teraz czuje się że   nie dam rady że to nie dla mnie. Że to całe życie nie jest dla mnie. 

Jestem SŁABA. Jestem TCHÓRZEM. Jestem z  tym SAMA.

Nawet kiedy mama jest koło mnie to jakoś tak o tym myślę, że ją przecież zawiodę bo jej kochana córeczka nie będzie najlepsza i nigdy  nie będzie. W sumie tylko ona mnie tak jakoś hamuje, myśl że nie poradziłaby sobie beze mnie . Nie zrozumiałaby, obwiniałaby siebie, gdy tak naprawdę problem tkwi we mnie. Od zawsze tam był i chyba nigdy nie zniknie. To jak rak tylko psychiki która rozwija się we mnie i niszczy coraz bardziej, a lekarstwa brak.

Tak po prostu jest mi źle, jest mi źle bo przecież nie jest dobrze.

Jesteś moim życiem, tlenem i śmiercią.

Zarąbista nocka z zarąbistymi ludźmi. Tyle śmiechu i zabawy, a jednak jedną wiadomością wszystko zniszczyłeś.A ja jestem już po prostu zmęczona tym jakie reakcje u mnie wywołujesz.  To że zamulam,nie potrafię się często szczerze przy tobie śmiać, nie potrafię nawet udawać że czuje się szczęśliwa. Przecież wiem że to chore bym reagowała na każde twoje słowo i dotyk, mimo że wiem że pewnie znowu jest inna. Dziś jednak w nocy wreszcie powiedziałam Ś. prawdę, powiedziała mi bym to olała. Jak jednak olać kogoś kto samą obecnością sprawia że  masz ochotę oddać mu całe swoje szczęście i powietrze którym oddychasz.Obawiam się że niestety zaprzedałam ci swoją dusze i ciało, bo gdy tylko ktoś mnie przytula w taki sposób jak ty na 18 czuje twoje ciało nikogo innego, a w mojej głowie pojawia się twoja twarz i ten kojący głos którym mnie tak czule uspokajałeś. Mam nadzieje że to minie, że znowu z tłumie w sobie te uczucia, inaczej czarno widzę te nasze wspólne spotkania. Zastanawia mnie tylko fakt czy ty wiesz jak reaguje na ciebie i czy to by coś zmieniło gdybyś się dowiedział?

To koniec! Zabiliśmy w sobie wszystko.

To koniec! Mogliśmy więcej, przykro.